Ligurië Roadtrip

Een reis langs de Bloemenrivièra (deel I)

De Rivièra di Ponente is een kuststrook in West-Ligurië die zich uitstrekt van Ventimiglia tot Genua. Ingeklemd tussen de zee en de Apennijnen trekt het al eeuwenlang bezoekers vanwege zijn buitengewone natuurlijke schoonheid en het aangename klimaat. In de 19e eeuw was het de Engelse adel die deze kust ontdekte en hier ging overwinteren. Zij bouwden kapitale villa’s met schitterende tuinen. De pracht en rijkdom is ook terug te vinden in fraai ingerichte kerken vol kunst en fresco’s en de typische hoge kleurrijke huizen.

Riviera dei Fiori

Het meest westelijke deel van de Riviera di Ponente wordt de Riviera dei Fiori, oftewel de Bloemenrivièra genoemd, en loopt vanaf Cervo tot de Franse grens. Dit is precies de route die wij volgden langs een lint van kleuren, prachtige natuur, mooie plaatsen en onvergetelijke uitzichten.

Cervo

De charme van het rijke verleden is direct zichtbaar als we het mooie dorp Cervo benaderen. Strategisch gebouwd op een heuvel kijkt het dorp, genomineerd als ‘I borghi più belli d’Italia’ oftewel een van de mooiste dorpen van Italië, uit over zee. Het lijkt net of alle geplaveide straatjes omhoogklimmen naar de mooie kerk van San Giovanni Battista.

De naam Cervo is afgeleid van het Latijnse woord ‘servo’ dat dienaar of dienstbetoon betekende. Dit woord werd in de Romeinse tijd vaak gebruikt bij ingangen van herbergen. Het dorp was in het verleden vaak het doelwit van invallen door Saraceense piraten die langs de gehele Ligurische kust plunderden. Lange tijd was dit een bloeiend centrum van koraal dat uit de zeeën van Sardinië en Corsica werd gehaald. Opvallend is het verhaal over een lange onderbreking van de koraalvangst, omdat na een storm meer dan 100 zeelieden zijn verdronken. Vandaar dat Cervo ooit de naam droeg ‘het dorp van 100 weduwen’.

De kerk van San Giovanni Battista werd gebouwd door koraalvissers en wordt door de lokale bevolking ook wel ‘dei corallini’ genoemd. De barokke stijl en het met marmer beklede interieur is een lust voor het oog. Op Piazza Santa Caterina staat het kasteel Clavesana, gebouwd in de 17e eeuw. We slenteren door de straatjes en tussen de pastelkleurige huizen vangen we af en toe een glimp op van de diepblauwe zee. Aan de voet van de heuvel bevindt zich een mooi strand dat ons verleidt om neer te strijken voor wat strandplezier.

Imperia

We vervolgen onze weg langs een aaneenschakeling van kleurrijke straten en doorkruizen Imperia, ontstaan door een samensmelting van Porto Maurizio, gelegen op een rotsachtig voorgebergte en zich uitstrekt naar zee, en Oneglia. Een doorlopende rij arcades in neoklassieke stijl en vol winkels gaan aan ons voorbij. De kerk van San Giovanni Battista is prominent aanwezig en geliefd bij de lokale bevolking. Het lagergelegen gedeelte van Porto Maurizio wordt gedomineerd door de haven. Het is hier een komen en gaan van vissers. Het kleine historische centrum strekt zich rechts van de mooie kathedraal uit en is bezaaid met middeleeuwse huizen en uitzichten.

We vervolgen onze route en laten de omgeving, doordrenkt met een mediterrane sfeer, op ons inwerken. Palmbomen wiegen in de wind en een zacht warme bries geeft ons een aangename verkoeling. Het rijke verleden is overal terug te vinden in een aaneenschakeling van zonovergoten kustplaatsen.

Bussana Vecchia

Ooit was Bussana Vecchia een middeleeuws dorp. Vernietigd door een hevige aardbeving in 1887, maar ‘herboren’, werd het nieuw leven ingeblazen in de jaren 60 van de vorige eeuw. Het waren kunstenaars die hier neerstreken en hebben Bussana Vecchia opnieuw op de kaart gezet. Het internationale kunstenaarsdorp is een groot contrast met de dorpen direct gelegen aan zee.

Nagenoeg alle huizen werden na de aardbeving onbewoonbaar en de inwoners zochten een nieuw onderkomen in de lagergelegen dorpen. Het is een wirwar van nauwe straatjes, trappen en doorgangen. Een wandeling door het dorp is een bijzondere ervaring en de aangename vredige sfeer is in ieder hoekje voelbaar.

Het was het briljante idee van de Turijnse kunstenaar Clizia die verliefd werd op het dorp en andere kunstenaars inspireerde om de verwoeste gebouwen weer bewoonbaar te maken. Ze kregen deze gratis en uitsluitend bedoeld voor artistieke en culturele doeleinden, zonder het als eigendom te kunnen claimen. Met respect voor de oorspronkelijke middeleeuwse structuur zijn veel huizen weer gerestaureerd.

1 reactie op “Een reis langs de Bloemenrivièra (deel I)

  1. Karine De Coster

    steeds prachtige foto’s !
    beknopte tekst maar voldoende.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.