In een smal steegje tussen het San Marcoplein en de Rialto, verborgen achter de gevels rond Campo Manin, staat een van de meest ongewone gebouwen van Venetië. Aan de achterkant van een gotisch palazzo draait een ronde toren van witte bogen omhoog, verdieping na verdieping, als een opgerolde schelp. Het is de Scala Contarini del Bovolo, de wenteltrap van het Palazzo Contarini. Bovolo betekent in het Venetiaans slakkenhuis.
Het palazzo ligt in de wijk San Marco, op vijf minuten lopen van de route tussen de Rialto en het San Marcoplein. Een overzicht van de stad staat in de gids over vakantie in Venetië.
Het palazzo was het bezit van een tak van de Contarini, een van de oudste en machtigste families van Venetië, die meerdere doges voortbracht. Aan het einde van de vijftiende eeuw liet Pietro Contarini het gebouw uitbreiden met de wenteltrap aan de achterkant. Het ontwerp wordt toegeschreven aan Giovanni Candi, maar dat is niet met zekerheid vastgesteld.
De trap had een praktische functie: hij verbond de verdiepingen van het palazzo op een smal stuk grond, zonder binnenruimte in te leveren. Maar hij was vooral bedoeld om gezien te worden. In een stad waar de familie niet aan een groot plein of het Canal Grande woonde, liet een opvallende trap zien wie hier woonde.
De toren is opgebouwd uit rode baksteen en witte Istrische steen. Rond de trap lopen open galerijen met ranke zuilen en ronde bogen, die met elke verdieping een kwartslag meedraaien. Daardoor lijkt de toren van onderaf te draaien. Aan weerszijden van de trap lopen loggia’s met dezelfde bogen langs de gevel van het palazzo.
De stijl valt tussen twee periodes in. De opbouw en de bogen zijn renaissancistisch, maar de gelaagdheid en de fijne, bijna kantachtige uitvoering zijn nog Venetiaans-gotisch. Het resultaat is een gebouw dat in Venetië geen tegenhanger heeft.
De beklimming en het uitzicht
De trap telt zo’n tachtig treden en loopt tot een overdekt belvedère bovenaan de toren. Onderweg kijk je door de bogen naar de binnenplaats en de daken van de omliggende huizen.
Bovenaan ligt San Marco aan je voeten: de koepels van de basiliek, de Campanile, de daken van rode dakpannen, de schoorstenen en de daktuinen die de Venetianen altane noemen. Omdat de toren midden tussen de huizen staat en niet aan het water, kijk je hier niet uit over de lagune, maar over de stad zelf.
Sogno Italiano selectie
Op zoek naar bijzondere hotels in Italië?
Bekijk onze selectie met favoriete adresjes door heel Italië — van stijlvolle masseria’s tot droomhotels aan de meren en verborgen plekken met karakter.
In het palazzo is een kleine tentoonstelling ingericht met kunstwerken uit de collectie van de instelling die het gebouw beheert. Daaronder is een voorstudie voor het Paradijs, die aan Tintoretto wordt toegeschreven. Het grote doek zelf hangt in de Zaal van de Grote Raad in het Dogenpaleis.
Na de val van de Republiek in 1797 ging het palazzo over op andere eigenaars en raakte het, net als veel Venetiaanse paleizen, in verval. In de negentiende eeuw kwam het in handen van een liefdadigheidsinstelling. Na een lange restauratie werd de trap in 2016 weer voor het publiek opengesteld.
Praktische informatie
Het palazzo ligt aan de Corte Contarini del Bovolo, een steegje bij Campo Manin, in de wijk San Marco. Vanaf de Rialtobrug is het ongeveer vijf minuten lopen, vanaf het San Marcoplein ongeveer tien. De weg is niet voor de hand liggend. Volg de bordjes naar Campo Manin en zoek daar de borden naar de trap.
Toegangskaarten zijn ter plaatse te koop of kunnen online worden gekocht. Een bezoek duurt ongeveer drie kwartier. De trap is smal en heeft geen lift, dus niet toegankelijk voor rolstoelgebruikers.
Terwijl de route tussen de Rialto en San Marco vol loopt, is het hier meestal rustig. Het mooiste licht heb je aan het eind van de middag, wanneer de zon over de daken valt.
Wie in de wijk San Marco overnacht, kan de trap en de omliggende straten vroeg in de ochtend of aan het eind van de dag bezoeken, wanneer het rustig is. De wijk is centraal maar duur. Het westelijke deel van Castello en Dorsoduro zijn rustigere alternatieven op loopafstand. Welke wijk bij je past, lees je in het artikel over de wijken van Venetië.
Veelgestelde vragen over Palazzo Contarini del Bovolo
Waar ligt Palazzo Contarini del Bovolo? Het palazzo ligt in de wijk San Marco, aan de Corte Contarini del Bovolo, een steegje bij Campo Manin. Het is ongeveer vijf minuten lopen van de Rialtobrug en tien minuten van het San Marcoplein. Volg de bordjes naar Campo Manin en daarna de borden naar de trap.
Wat betekent Bovolo? Bovolo is Venetiaans voor slakkenhuis. De naam verwijst naar de vorm van de wenteltrap, die als een slakkenhuis omhoog draait. Het palazzo werd zo genoemd om het te onderscheiden van de andere paleizen van de familie Contarini in de stad.
Is de beklimming van Contarini del Bovolo de moeite waard? Voor wie houdt van architectuur en een rustig uitzicht over de daken van Venetië wel. Het bezoek is kort, ongeveer drie kwartier, en het is er meestal rustiger dan bij de bekende uitkijkpunten. Wie het uitzicht over de lagune zoekt, gaat beter naar de Campanile van San Marco of de klokkentoren van San Giorgio Maggiore.
In een smal steegje tussen het San Marcoplein en de Rialto, verborgen achter de gevels rond Campo Manin, staat een van de meest ongewone gebouwen van Venetië. Aan de achterkant van een gotisch palazzo draait een ronde toren van witte bogen omhoog, verdieping na verdieping, als een opgerolde schelp. Het is de Scala Contarini del Bovolo, de wenteltrap van het Palazzo Contarini. Bovolo betekent in het Venetiaans slakkenhuis.
Het palazzo ligt in de wijk San Marco, op vijf minuten lopen van de route tussen de Rialto en het San Marcoplein. Een overzicht van de stad staat in de gids over vakantie in Venetië.
Inhoudsopgave
Een trap als visitekaartje
Het palazzo was het bezit van een tak van de Contarini, een van de oudste en machtigste families van Venetië, die meerdere doges voortbracht. Aan het einde van de vijftiende eeuw liet Pietro Contarini het gebouw uitbreiden met de wenteltrap aan de achterkant. Het ontwerp wordt toegeschreven aan Giovanni Candi, maar dat is niet met zekerheid vastgesteld.
De trap had een praktische functie: hij verbond de verdiepingen van het palazzo op een smal stuk grond, zonder binnenruimte in te leveren. Maar hij was vooral bedoeld om gezien te worden. In een stad waar de familie niet aan een groot plein of het Canal Grande woonde, liet een opvallende trap zien wie hier woonde.
De architectuur
De toren is opgebouwd uit rode baksteen en witte Istrische steen. Rond de trap lopen open galerijen met ranke zuilen en ronde bogen, die met elke verdieping een kwartslag meedraaien. Daardoor lijkt de toren van onderaf te draaien. Aan weerszijden van de trap lopen loggia’s met dezelfde bogen langs de gevel van het palazzo.
De stijl valt tussen twee periodes in. De opbouw en de bogen zijn renaissancistisch, maar de gelaagdheid en de fijne, bijna kantachtige uitvoering zijn nog Venetiaans-gotisch. Het resultaat is een gebouw dat in Venetië geen tegenhanger heeft.
De beklimming en het uitzicht
De trap telt zo’n tachtig treden en loopt tot een overdekt belvedère bovenaan de toren. Onderweg kijk je door de bogen naar de binnenplaats en de daken van de omliggende huizen.
Bovenaan ligt San Marco aan je voeten: de koepels van de basiliek, de Campanile, de daken van rode dakpannen, de schoorstenen en de daktuinen die de Venetianen altane noemen. Omdat de toren midden tussen de huizen staat en niet aan het water, kijk je hier niet uit over de lagune, maar over de stad zelf.
Bekijk de selectie
In het palazzo is een kleine tentoonstelling ingericht met kunstwerken uit de collectie van de instelling die het gebouw beheert. Daaronder is een voorstudie voor het Paradijs, die aan Tintoretto wordt toegeschreven. Het grote doek zelf hangt in de Zaal van de Grote Raad in het Dogenpaleis.
Van verval naar heropening
Na de val van de Republiek in 1797 ging het palazzo over op andere eigenaars en raakte het, net als veel Venetiaanse paleizen, in verval. In de negentiende eeuw kwam het in handen van een liefdadigheidsinstelling. Na een lange restauratie werd de trap in 2016 weer voor het publiek opengesteld.
Praktische informatie
Het palazzo ligt aan de Corte Contarini del Bovolo, een steegje bij Campo Manin, in de wijk San Marco. Vanaf de Rialtobrug is het ongeveer vijf minuten lopen, vanaf het San Marcoplein ongeveer tien. De weg is niet voor de hand liggend. Volg de bordjes naar Campo Manin en zoek daar de borden naar de trap.
Toegangskaarten zijn ter plaatse te koop of kunnen online worden gekocht. Een bezoek duurt ongeveer drie kwartier. De trap is smal en heeft geen lift, dus niet toegankelijk voor rolstoelgebruikers.
Terwijl de route tussen de Rialto en San Marco vol loopt, is het hier meestal rustig. Het mooiste licht heb je aan het eind van de middag, wanneer de zon over de daken valt.
De trap ligt op de route van Venetië in één dag en Venetië in twee dagen. Meer uitkijkpunten over de stad staan in het artikel over uitzichten over Venetië.
Overnachten in San Marco
Wie in de wijk San Marco overnacht, kan de trap en de omliggende straten vroeg in de ochtend of aan het eind van de dag bezoeken, wanneer het rustig is. De wijk is centraal maar duur. Het westelijke deel van Castello en Dorsoduro zijn rustigere alternatieven op loopafstand. Welke wijk bij je past, lees je in het artikel over de wijken van Venetië.
Veelgestelde vragen over Palazzo Contarini del Bovolo
Waar ligt Palazzo Contarini del Bovolo?
Het palazzo ligt in de wijk San Marco, aan de Corte Contarini del Bovolo, een steegje bij Campo Manin. Het is ongeveer vijf minuten lopen van de Rialtobrug en tien minuten van het San Marcoplein. Volg de bordjes naar Campo Manin en daarna de borden naar de trap.
Wat betekent Bovolo?
Bovolo is Venetiaans voor slakkenhuis. De naam verwijst naar de vorm van de wenteltrap, die als een slakkenhuis omhoog draait. Het palazzo werd zo genoemd om het te onderscheiden van de andere paleizen van de familie Contarini in de stad.
Is de beklimming van Contarini del Bovolo de moeite waard?
Voor wie houdt van architectuur en een rustig uitzicht over de daken van Venetië wel. Het bezoek is kort, ongeveer drie kwartier, en het is er meestal rustiger dan bij de bekende uitkijkpunten. Wie het uitzicht over de lagune zoekt, gaat beter naar de Campanile van San Marco of de klokkentoren van San Giorgio Maggiore.