Wie in Venetië de gele bordjes richting Rialto en San Marco volgt, loopt met de stroom mee door een smalle strook van de stad: van het station over de Rialtobrug naar het San Marcoplein. Daar concentreert zich het grootste deel van de bezoekers. Een paar straten ernaast ligt een andere stad, met pleinen waar kinderen voetballen, buurtbars waar de koffie aan de toog wordt gedronken, en kades waar de was boven het water hangt. Om die stad te vinden, helpt het om te weten hoe Venetië is ingedeeld.
Het historische centrum is sinds de twaalfde eeuw verdeeld in zes wijken, de sestieri: San Marco, Castello en Cannaregio aan de ene kant van het Canal Grande, en San Polo, Santa Croce en Dorsoduro aan de andere. Elke wijk heeft een eigen karakter, en de verschillen tussen de drukke en de stille delen zijn groot. Een overzicht van de stad, de bezienswaardigheden en de lagune staat in de gids over vakantie in Venetië.
Verdwalen hoort bij Venetië, en het is minder ernstig dan het klinkt. De stad is klein, en vroeg of laat kom je altijd uit bij een kanaal, een plein of een bordje dat de weg wijst. Navigatie-apps verliezen in de smalle straten en onder de overdekte doorgangen vaak hun houvast. De gele bordjes op de muren zijn betrouwbaarder.
Venetianen oriënteren zich niet op straatnamen, maar op kerken, pleinen en bruggen. De straatnamen staan geschilderd op de muren, in witte vlakken die nizioleti heten. Adressen zijn per wijk doorgenummerd, niet per straat, waardoor een huisnummer in Castello boven de zesduizend kan liggen. Een adres als Castello 5281 zegt dus alleen in welke wijk je moet zoeken.
De beste manier om de stad te leren kennen, is een wijk te kiezen en daar zonder vast plan rond te lopen, weg van de hoofdroute. Binnen een paar minuten wordt het stil.
San Marco
San Marco is het kleinste deel van de oostelijke oever en het bekendste. Hier liggen het San Marcoplein, de Basiliek, de Campanile en het Dogenpaleis, en de Mercerie, de oude winkelstraat naar de Rialto. Rond de brede Calle Larga XXII Marzo zitten de luxewinkels, en aan de rand van de wijk staat het operahuis La Fenice, dat in 1996 afbrandde en in 2003 werd heropend.
Overdag is San Marco de drukste wijk van de stad. Rust vind je op Campo Santo Stefano, een groot langgerekt plein aan de westkant, en in de straatjes rond het Palazzo Contarini del Bovolo. Vroeg in de ochtend en laat op de avond is ook het San Marcoplein zelf stil.
Verblijven: centraal, met het grootste aanbod aan hotels, maar ook de hoogste prijzen en de meeste drukte voor de deur.
Sogno Italiano selectie
Op zoek naar bijzondere hotels in Italië?
Bekijk onze selectie met favoriete adresjes door heel Italië — van stijlvolle masseria’s tot droomhotels aan de meren en verborgen plekken met karakter.
Castello is de grootste wijk, en ze verandert van karakter naarmate je verder naar het oosten loopt. Direct achter het San Marcoplein liggen de Riva degli Schiavoni, de grote hotels en de kerk van San Zaccaria. Verder naar het noorden liggen Campo Santa Maria Formosa en de grote gotische kerk van Santi Giovanni e Paolo, waar vijfentwintig doges begraven liggen, met het bronzen ruiterstandbeeld van Bartolomeo Colleoni op het plein. In de Scuola di San Giorgio degli Schiavoni hangt een reeks schilderijen van Vittore Carpaccio, met Sint-Joris en de draak.
Ten oosten van het Arsenaal, de oude scheepswerf van de Republiek, wordt Castello een woonwijk. Via Garibaldi, een kanaal dat onder Napoleon werd gedempt, is de enige brede straat van de stad. Daar doen bewoners hun boodschappen en zitten ze ’s avonds buiten. Verderop liggen de Giardini, waar de Biennale wordt gehouden, en het eilandje San Pietro di Castello, met de vroegere kathedraal en een scheve klokkentoren. Hier komen nauwelijks bezoekers.
Verblijven: centraal en naar het oosten toe snel rustiger, met kleinere hotels en B&B’s. Geschikt voor wie op loopafstand van San Marco wil slapen zonder de drukte.
Cannaregio
Cannaregio is de noordelijke wijk, tussen het station en Fondamente Nove, waar de boten naar de eilanden vertrekken. De Strada Nova, de brede winkelstraat van het station naar de Rialto, is druk. Maar wie er een paar straten naast loopt, komt aan de lange kades langs de Fondamenta della Misericordia en de Fondamenta degli Ormesini. ’s Avonds zitten daar vooral Venetianen met een spritz aan het water.
In Cannaregio ligt het getto, waar de Joodse gemeenschap vanaf 1516 verplicht woonde. Het woord getto komt van de gieterij die hier stond. Omdat de gemeenschap niet mocht uitbreiden, werd in de hoogte gebouwd, tot zeven of acht verdiepingen. Er zijn nog synagogen en een museum. Aan de noordrand staat de Madonna dell’Orto, de parochiekerk van Tintoretto, met zijn schilderijen en zijn graf. Vanaf de kade ernaast kijk je over de lagune naar Murano.
Verblijven: praktisch voor wie met de trein aankomt, met een levendig avondleven en goede verbindingen naar de eilanden. Rond de Strada Nova druk, aan de kades in het noorden rustig.
San Polo
San Polo is de kleinste wijk, aan de overkant van de Rialtobrug. Direct aan de voet van de brug ligt de Rialtomarkt, met in de ochtend de vismarkt onder een overdekte hal en de kramen met groente en fruit. Rond de markt zitten enkele van de oudste bacari van de stad, waar al vroeg een glas wijn met een hapje wordt geschonken. Meer over deze traditie lees je in bacaro, spritz en cicchetti.
Op een kwartier lopen ligt de Basilica dei Frari, de grote franciscanenkerk met de Tenhemelopneming van Titiaan boven het altaar. Ernaast staat de Scuola Grande di San Rocco, die Tintoretto volledig beschilderde. Campo San Polo, een van de grootste pleinen van de stad, is in de middag het domein van de buurt.
Verblijven: centraal en levendig rond de Rialto, rustiger rond Campo San Polo en de Frari. Goed gelegen voor wie de kunst en de markt wil combineren.
Santa Croce
Santa Croce is de minst bezochte wijk. Ze ligt in het westen, tussen Piazzale Roma en San Polo. Bij de busterminal en de parkeergarages is het functioneel, maar dieper de wijk in wordt het een van de rustigste delen van de stad. Campo San Giacomo dall’Orio, een plein met bomen, bankjes en een romaanse kerk, is een van de plekken waar Venetië voelt als een gewone stad: kinderen op de fiets, ouderen op de bank en een paar terrassen.
Aan het Canal Grande liggen twee musea: Ca’ Pesaro, met moderne kunst en een collectie Japanse kunst, en het Fondaco dei Turchi, het oude handelshuis van de Turkse kooplieden, nu een natuurhistorisch museum.
Verblijven: rustig en praktisch voor wie met de auto of de bus aankomt, met lagere prijzen dan in de oostelijke wijken. Het is wel verder lopen naar San Marco.
Dorsoduro
Dorsoduro, in het zuiden, is de wijk van de kunst en de studenten. Aan het Canal Grande liggen de Gallerie dell’Accademia, met de Venetiaanse schilderkunst van Bellini tot Tiepolo, de Peggy Guggenheim Collection en Ca’ Rezzonico, een museum over het Venetië van de achttiende eeuw. Aan de punt van de wijk staan de Santa Maria della Salute en de Punta della Dogana.
Aan de zuidkant loopt de Zattere, een lange kade langs het brede Giudecca-kanaal, met zon tot laat in de middag en uitzicht op de Giudecca. Onderweg ligt de Squero di San Trovaso, een van de laatste werven waar nog gondels worden gebouwd. Aan de westkant staat de kerk van San Sebastiano, volledig beschilderd door Paolo Veronese, die er ook begraven ligt. Campo Santa Margherita, het grote plein van de universiteit, is ’s avonds de drukste plek van de wijk.
Verblijven: rustig, sfeervol en kunstzinnig, met kleinschalige hotels rond de Zattere en de Accademia. Op loopafstand van San Marco via de Accademia-brug.
De Giudecca
Aan de overkant van het Giudecca-kanaal ligt de Giudecca, een reeks eilanden die niet tot de zes sestieri hoort, maar wel tot de stad. Ooit lagen hier de tuinen en zomerhuizen van rijke families, later fabrieken. Nu is het een woonwijk. Aan de kade staan twee kerken van Palladio, de Redentore en de Zitelle, en het neogotische Molino Stucky, een voormalige graanmolen die nu een hotel is. Vanaf de Giudecca kijk je over het water naar de Zattere en het San Marcoplein.
Verblijven: stil en met uitzicht op de stad, op een paar minuten varen van San Marco.
In welke wijk verblijf je?
De keuze van de wijk bepaalt hoe je Venetië beleeft. Wie de bekende plekken op loopafstand wil, kiest San Marco of het westelijke deel van Castello. Wie rust zoekt, maar wel in het centrum wil slapen, kiest het oostelijke Castello, Dorsoduro of Santa Croce. Wie met de trein aankomt en ’s avonds wil uitgaan, kiest Cannaregio. Overal geldt: hoe verder van de route tussen de Rialto en San Marco, hoe rustiger en meestal voordeliger.
Praktische informatie
De wijken liggen dicht bij elkaar. Van de ene kant van de stad naar de andere is het hooguit een uur lopen. Over het Canal Grande liggen maar vier bruggen. Wie op een andere plek wil oversteken, neemt de traghetto, een gondel die voor een paar euro van oever naar oever vaart, of de vaporetto.
Begin een verkenning bij voorkeur vroeg in de ochtend of aan het eind van de middag. Dan zijn ook de drukkere wijken rustig, en zijn de bewoners op straat. Draag goede schoenen: de stad telt honderden bruggen met treden, en je loopt al snel meer kilometers dan je denkt.
Veelgestelde vragen over de wijken van Venetië
Hoeveel wijken heeft Venetië? Het historische centrum van Venetië is verdeeld in zes wijken, de sestieri: San Marco, Castello, Cannaregio, San Polo, Santa Croce en Dorsoduro. De Giudecca, aan de overkant van het Giudecca-kanaal, hoort er officieel niet bij, maar wordt meestal tot de stad gerekend. De eilanden in de lagune, zoals Murano en Burano, vallen buiten de sestieri.
Wat is de rustigste wijk van Venetië? Santa Croce, het oostelijke deel van Castello en de westkant van Dorsoduro zijn het rustigst. Daar wonen nog veel Venetianen en komen relatief weinig bezoekers. Ook in de drukkere wijken wordt het stil zodra je een paar straten van de hoofdroute tussen het station, de Rialto en San Marco afwijkt.
In welke wijk kun je het beste verblijven? Dat hangt af van wat je zoekt. San Marco ligt het dichtst bij de bekende bezienswaardigheden, maar is duur en druk. Castello en Dorsoduro combineren een centrale ligging met rust. Cannaregio is praktisch voor wie met de trein komt en heeft een levendig avondleven. Santa Croce is rustig en voordelig, maar verder van San Marco.
Hoe vind je je weg in Venetië? Volg de gele bordjes richting Rialto, San Marco, Ferrovia (station) of Piazzale Roma. Die zijn in de smalle straten vaak betrouwbaarder dan een navigatie-app. Adressen zijn per wijk doorgenummerd en niet per straat, dus zoek bij een adres altijd ook de naam van de dichtstbijzijnde kerk of het dichtstbijzijnde plein op.
Wie in Venetië de gele bordjes richting Rialto en San Marco volgt, loopt met de stroom mee door een smalle strook van de stad: van het station over de Rialtobrug naar het San Marcoplein. Daar concentreert zich het grootste deel van de bezoekers. Een paar straten ernaast ligt een andere stad, met pleinen waar kinderen voetballen, buurtbars waar de koffie aan de toog wordt gedronken, en kades waar de was boven het water hangt. Om die stad te vinden, helpt het om te weten hoe Venetië is ingedeeld.
Het historische centrum is sinds de twaalfde eeuw verdeeld in zes wijken, de sestieri: San Marco, Castello en Cannaregio aan de ene kant van het Canal Grande, en San Polo, Santa Croce en Dorsoduro aan de andere. Elke wijk heeft een eigen karakter, en de verschillen tussen de drukke en de stille delen zijn groot. Een overzicht van de stad, de bezienswaardigheden en de lagune staat in de gids over vakantie in Venetië.
Inhoudsopgave
Verdwalen in Venetië
Verdwalen hoort bij Venetië, en het is minder ernstig dan het klinkt. De stad is klein, en vroeg of laat kom je altijd uit bij een kanaal, een plein of een bordje dat de weg wijst. Navigatie-apps verliezen in de smalle straten en onder de overdekte doorgangen vaak hun houvast. De gele bordjes op de muren zijn betrouwbaarder.
Venetianen oriënteren zich niet op straatnamen, maar op kerken, pleinen en bruggen. De straatnamen staan geschilderd op de muren, in witte vlakken die nizioleti heten. Adressen zijn per wijk doorgenummerd, niet per straat, waardoor een huisnummer in Castello boven de zesduizend kan liggen. Een adres als Castello 5281 zegt dus alleen in welke wijk je moet zoeken.
De beste manier om de stad te leren kennen, is een wijk te kiezen en daar zonder vast plan rond te lopen, weg van de hoofdroute. Binnen een paar minuten wordt het stil.
San Marco
San Marco is het kleinste deel van de oostelijke oever en het bekendste. Hier liggen het San Marcoplein, de Basiliek, de Campanile en het Dogenpaleis, en de Mercerie, de oude winkelstraat naar de Rialto. Rond de brede Calle Larga XXII Marzo zitten de luxewinkels, en aan de rand van de wijk staat het operahuis La Fenice, dat in 1996 afbrandde en in 2003 werd heropend.
Overdag is San Marco de drukste wijk van de stad. Rust vind je op Campo Santo Stefano, een groot langgerekt plein aan de westkant, en in de straatjes rond het Palazzo Contarini del Bovolo. Vroeg in de ochtend en laat op de avond is ook het San Marcoplein zelf stil.
Verblijven: centraal, met het grootste aanbod aan hotels, maar ook de hoogste prijzen en de meeste drukte voor de deur.
Bekijk de selectie
Castello
Castello is de grootste wijk, en ze verandert van karakter naarmate je verder naar het oosten loopt. Direct achter het San Marcoplein liggen de Riva degli Schiavoni, de grote hotels en de kerk van San Zaccaria. Verder naar het noorden liggen Campo Santa Maria Formosa en de grote gotische kerk van Santi Giovanni e Paolo, waar vijfentwintig doges begraven liggen, met het bronzen ruiterstandbeeld van Bartolomeo Colleoni op het plein. In de Scuola di San Giorgio degli Schiavoni hangt een reeks schilderijen van Vittore Carpaccio, met Sint-Joris en de draak.
Ten oosten van het Arsenaal, de oude scheepswerf van de Republiek, wordt Castello een woonwijk. Via Garibaldi, een kanaal dat onder Napoleon werd gedempt, is de enige brede straat van de stad. Daar doen bewoners hun boodschappen en zitten ze ’s avonds buiten. Verderop liggen de Giardini, waar de Biennale wordt gehouden, en het eilandje San Pietro di Castello, met de vroegere kathedraal en een scheve klokkentoren. Hier komen nauwelijks bezoekers.
Verblijven: centraal en naar het oosten toe snel rustiger, met kleinere hotels en B&B’s. Geschikt voor wie op loopafstand van San Marco wil slapen zonder de drukte.
Cannaregio
Cannaregio is de noordelijke wijk, tussen het station en Fondamente Nove, waar de boten naar de eilanden vertrekken. De Strada Nova, de brede winkelstraat van het station naar de Rialto, is druk. Maar wie er een paar straten naast loopt, komt aan de lange kades langs de Fondamenta della Misericordia en de Fondamenta degli Ormesini. ’s Avonds zitten daar vooral Venetianen met een spritz aan het water.
In Cannaregio ligt het getto, waar de Joodse gemeenschap vanaf 1516 verplicht woonde. Het woord getto komt van de gieterij die hier stond. Omdat de gemeenschap niet mocht uitbreiden, werd in de hoogte gebouwd, tot zeven of acht verdiepingen. Er zijn nog synagogen en een museum. Aan de noordrand staat de Madonna dell’Orto, de parochiekerk van Tintoretto, met zijn schilderijen en zijn graf. Vanaf de kade ernaast kijk je over de lagune naar Murano.
Verblijven: praktisch voor wie met de trein aankomt, met een levendig avondleven en goede verbindingen naar de eilanden. Rond de Strada Nova druk, aan de kades in het noorden rustig.
San Polo
San Polo is de kleinste wijk, aan de overkant van de Rialtobrug. Direct aan de voet van de brug ligt de Rialtomarkt, met in de ochtend de vismarkt onder een overdekte hal en de kramen met groente en fruit. Rond de markt zitten enkele van de oudste bacari van de stad, waar al vroeg een glas wijn met een hapje wordt geschonken. Meer over deze traditie lees je in bacaro, spritz en cicchetti.
Op een kwartier lopen ligt de Basilica dei Frari, de grote franciscanenkerk met de Tenhemelopneming van Titiaan boven het altaar. Ernaast staat de Scuola Grande di San Rocco, die Tintoretto volledig beschilderde. Campo San Polo, een van de grootste pleinen van de stad, is in de middag het domein van de buurt.
Verblijven: centraal en levendig rond de Rialto, rustiger rond Campo San Polo en de Frari. Goed gelegen voor wie de kunst en de markt wil combineren.
Santa Croce
Santa Croce is de minst bezochte wijk. Ze ligt in het westen, tussen Piazzale Roma en San Polo. Bij de busterminal en de parkeergarages is het functioneel, maar dieper de wijk in wordt het een van de rustigste delen van de stad. Campo San Giacomo dall’Orio, een plein met bomen, bankjes en een romaanse kerk, is een van de plekken waar Venetië voelt als een gewone stad: kinderen op de fiets, ouderen op de bank en een paar terrassen.
Aan het Canal Grande liggen twee musea: Ca’ Pesaro, met moderne kunst en een collectie Japanse kunst, en het Fondaco dei Turchi, het oude handelshuis van de Turkse kooplieden, nu een natuurhistorisch museum.
Verblijven: rustig en praktisch voor wie met de auto of de bus aankomt, met lagere prijzen dan in de oostelijke wijken. Het is wel verder lopen naar San Marco.
Dorsoduro
Dorsoduro, in het zuiden, is de wijk van de kunst en de studenten. Aan het Canal Grande liggen de Gallerie dell’Accademia, met de Venetiaanse schilderkunst van Bellini tot Tiepolo, de Peggy Guggenheim Collection en Ca’ Rezzonico, een museum over het Venetië van de achttiende eeuw. Aan de punt van de wijk staan de Santa Maria della Salute en de Punta della Dogana.
Aan de zuidkant loopt de Zattere, een lange kade langs het brede Giudecca-kanaal, met zon tot laat in de middag en uitzicht op de Giudecca. Onderweg ligt de Squero di San Trovaso, een van de laatste werven waar nog gondels worden gebouwd. Aan de westkant staat de kerk van San Sebastiano, volledig beschilderd door Paolo Veronese, die er ook begraven ligt. Campo Santa Margherita, het grote plein van de universiteit, is ’s avonds de drukste plek van de wijk.
Verblijven: rustig, sfeervol en kunstzinnig, met kleinschalige hotels rond de Zattere en de Accademia. Op loopafstand van San Marco via de Accademia-brug.
De Giudecca
Aan de overkant van het Giudecca-kanaal ligt de Giudecca, een reeks eilanden die niet tot de zes sestieri hoort, maar wel tot de stad. Ooit lagen hier de tuinen en zomerhuizen van rijke families, later fabrieken. Nu is het een woonwijk. Aan de kade staan twee kerken van Palladio, de Redentore en de Zitelle, en het neogotische Molino Stucky, een voormalige graanmolen die nu een hotel is. Vanaf de Giudecca kijk je over het water naar de Zattere en het San Marcoplein.
Verblijven: stil en met uitzicht op de stad, op een paar minuten varen van San Marco.
In welke wijk verblijf je?
De keuze van de wijk bepaalt hoe je Venetië beleeft. Wie de bekende plekken op loopafstand wil, kiest San Marco of het westelijke deel van Castello. Wie rust zoekt, maar wel in het centrum wil slapen, kiest het oostelijke Castello, Dorsoduro of Santa Croce. Wie met de trein aankomt en ’s avonds wil uitgaan, kiest Cannaregio. Overal geldt: hoe verder van de route tussen de Rialto en San Marco, hoe rustiger en meestal voordeliger.
Praktische informatie
De wijken liggen dicht bij elkaar. Van de ene kant van de stad naar de andere is het hooguit een uur lopen. Over het Canal Grande liggen maar vier bruggen. Wie op een andere plek wil oversteken, neemt de traghetto, een gondel die voor een paar euro van oever naar oever vaart, of de vaporetto.
Begin een verkenning bij voorkeur vroeg in de ochtend of aan het eind van de middag. Dan zijn ook de drukkere wijken rustig, en zijn de bewoners op straat. Draag goede schoenen: de stad telt honderden bruggen met treden, en je loopt al snel meer kilometers dan je denkt.
Veelgestelde vragen over de wijken van Venetië
Hoeveel wijken heeft Venetië?
Het historische centrum van Venetië is verdeeld in zes wijken, de sestieri: San Marco, Castello, Cannaregio, San Polo, Santa Croce en Dorsoduro. De Giudecca, aan de overkant van het Giudecca-kanaal, hoort er officieel niet bij, maar wordt meestal tot de stad gerekend. De eilanden in de lagune, zoals Murano en Burano, vallen buiten de sestieri.
Wat is de rustigste wijk van Venetië?
Santa Croce, het oostelijke deel van Castello en de westkant van Dorsoduro zijn het rustigst. Daar wonen nog veel Venetianen en komen relatief weinig bezoekers. Ook in de drukkere wijken wordt het stil zodra je een paar straten van de hoofdroute tussen het station, de Rialto en San Marco afwijkt.
In welke wijk kun je het beste verblijven?
Dat hangt af van wat je zoekt. San Marco ligt het dichtst bij de bekende bezienswaardigheden, maar is duur en druk. Castello en Dorsoduro combineren een centrale ligging met rust. Cannaregio is praktisch voor wie met de trein komt en heeft een levendig avondleven. Santa Croce is rustig en voordelig, maar verder van San Marco.
Hoe vind je je weg in Venetië?
Volg de gele bordjes richting Rialto, San Marco, Ferrovia (station) of Piazzale Roma. Die zijn in de smalle straten vaak betrouwbaarder dan een navigatie-app. Adressen zijn per wijk doorgenummerd en niet per straat, dus zoek bij een adres altijd ook de naam van de dichtstbijzijnde kerk of het dichtstbijzijnde plein op.