Geen Italiaanse regio heeft op zo’n klein oppervlak zoveel werelderfgoed als de regio Veneto. Negen inschrijvingen op de UNESCO-lijst liggen geheel of gedeeltelijk binnen de regio. Het gaat om een lagunestad, twee kunststeden, een botanische tuin, een fresco-cyclus, een wijnlandschap en een bergmassief, aangevuld met twee inschrijvingen die meerdere landen delen: prehistorische paalwoningen en Venetiaanse vestingwerken.
Samen vertellen ze de geschiedenis van de regio, van de eerste bewoners aan de oevers van meren tot de Republiek Venetië en het landschap dat de wijnboeren vormden. Deze autoroute verbindt ze in een logische volgorde. Hij begint aan het Gardameer, loopt oostwaarts door de vlakte naar Venetië en eindigt in de Dolomieten.
1. Peschiera del Garda: vestingwerken en paalwoningen
De route begint aan de zuidpunt van het Gardameer, in Peschiera del Garda. Het stadje ligt op een eiland dat door grachten en de uitstroom van de Mincio wordt omsloten. Het wordt omringd door een vijfhoekige vesting die de Republiek Venetië in de zestiende eeuw liet bouwen en die de Oostenrijkers later versterkten.
Sinds 2017 staat de vesting als onderdeel van De Venetiaanse verdedigingswerken van de zestiende en zeventiende eeuw op de UNESCO-lijst. Dat is een gezamenlijke inschrijving van Italië, Kroatië en Montenegro. In Italië horen daar naast Peschiera ook de stadsmuren van Bergamo in Lombardije en de stervormige vestingstad Palmanova in Friuli bij.
Peschiera is ook een van de Veneto-locaties van een tweede, minder zichtbare inschrijving: Prehistorische paalwoningen rond de Alpen, sinds 2011 op de lijst. Het gaat om 111 vindplaatsen in zes landen. Daar stonden tussen ongeveer 5000 en 500 voor Christus nederzettingen op palen aan de oevers van meren en moerassen. Boven de grond is er weinig van te zien, want de resten liggen onder water of in de bodem. Het is vooral het verhaal van de plek dat telt.
Van Peschiera is het een halfuur naar Verona, sinds 2000 op de UNESCO-lijst als voorbeeld van een stad die zich over tweeduizend jaar heeft ontwikkeld zonder haar eerdere lagen te verliezen. De Romeinse Arena, het Teatro Romano en de Ponte Pietra staan naast de middeleeuwse pleinen en de grafmonumenten van de Scaligeri. Daarbij komen de Venetiaanse stadspoorten en de Oostenrijkse forten uit de negentiende eeuw.
Het historische centrum is in een dag te voet te verkennen, van Piazza Bra langs Piazza delle Erbe naar Castelvecchio en de basiliek van San Zeno. In de zomer vult het operafestival de Arena elke avond met duizenden toeschouwers.
3. Vicenza en de villa’s van Palladio (55 km, 45 minuten)
Oostwaarts, via de A4, ligt Vicenza, de stad van Andrea Palladio. De architect bouwde er in de zestiende eeuw een reeks palazzi en openbare gebouwen die de stad een eigen gezicht gaven. Voorbeelden zijn de Basilica Palladiana op Piazza dei Signori en het Teatro Olimpico, het oudste overdekte theater van Europa, met een vast houten decor van straten in perspectief.
Sogno Italiano selectie
Op zoek naar bijzondere hotels in Italië?
Bekijk onze selectie met favoriete adresjes door heel Italië — van stijlvolle masseria’s tot droomhotels aan de meren en verborgen plekken met karakter.
De UNESCO-inschrijving uit 1994 werd in 1996 uitgebreid met 24 villa’s die Palladio in het Venetiaanse binnenland ontwierp. De bekendste is Villa La Rotonda, op een heuvel net buiten Vicenza. Andere liggen verspreid over de regio, zoals Villa Barbaro in Maser, bij Asolo, en Villa Foscari aan de Brenta. Meer over deze landhuizen lees je in het artikel over de villa’s van Palladio.
4. Padua: de botanische tuin en de fresco’s (35 km, 30 minuten)
Padua heeft twee inschrijvingen. De eerste, uit 1997, is de Orto Botanico, gesticht in 1545 voor de studie van geneeskrachtige planten. Het is de oudste academische botanische tuin ter wereld die nog op zijn oorspronkelijke plek ligt, met nog altijd de ronde indeling uit de Renaissance. De oudste plant is een dwergpalm uit 1585, die bekend werd als de palm van Goethe nadat de dichter hem tijdens zijn Italiaanse reis beschreef. Moderne kassen tonen planten uit verschillende klimaatzones.
De tweede inschrijving, uit 2021, heet Padova Urbs picta, Padua de beschilderde stad. Het gaat om de veertiende-eeuwse fresco-cycli in acht gebouwen in het centrum. De bekendste is de Scrovegni-kapel, die Giotto tussen 1303 en 1305 beschilderde. Daarbij horen ook de fresco’s in het Palazzo della Ragione, de doopkapel van de Duomo, de kerk van de Eremitani en kapellen in de Basilica del Santo. Samen laten ze zien hoe Giotto en zijn opvolgers in Padua een nieuwe manier van schilderen ontwikkelden. Voor de Scrovegni-kapel moet je vooraf een tijdslot reserveren.
Wie een halve dag extra heeft, rijdt twintig minuten zuidwaarts naar de Colli Euganei. Bij het dorp Arquà Petrarca ligt het Laghetto della Costa, een klein meer dat bij de inschrijving van de prehistorische paalwoningen hoort.
5. Venetië en de lagune (40 km, 40 minuten)
Van Padua is het veertig minuten naar de brug over de lagune. Venetië staat sinds 1987 op de UNESCO-lijst. De inschrijving betreft niet alleen de stad, maar de hele lagune. Het is een landschap van eilanden, zandbanken, kwelders en viskwekerijen, dat eeuwenlang door de Venetianen zelf is gevormd en beschermd.
Naast San Marco, de Rialto en de palazzi aan het Canal Grande laat de lagune een ander Venetië zien. Op Torcello staat de kathedraal van de eerste nederzetting, met Byzantijnse mozaïeken, en Burano is het eiland van de vissers en het kantwerk. Beide passen in een dagtocht naar Murano, Burano en Torcello. Laat de auto in Mestre of op Piazzale Roma staan, want Venetië is autovrij.
6. De Prosecco-heuvels van Conegliano en Valdobbiadene (60 km, 50 minuten)
Vanuit Venetië rijd je noordwaarts naar de voet van de Alpen. Tussen Conegliano en Valdobbiadene liggen de Prosecco-heuvels, sinds 2019 op de UNESCO-lijst. Het is geen monument dat is ingeschreven, maar een cultuurlandschap. De hellingen zijn hier zo steil dat de wijnboeren al eeuwen werken met ciglioni, smalle terrassen van grasbermen in plaats van muren, en een lappendeken van kleine wijngaarden tussen bossen en dorpen.
De Strada del Prosecco verbindt Conegliano en Valdobbiadene over de heuvelruggen. Onderweg liggen wijnhuizen die bezoekers ontvangen. In september en oktober wordt er geoogst en is het er het drukst.
7. De Dolomieten (60 km naar Belluno, ongeveer een uur)
Ten noorden van de Prosecco-heuvels beginnen de bergen. De Dolomieten staan sinds 2009 als geheel op de UNESCO-lijst, verdeeld over negen berggroepen in Veneto, Trentino, Zuid-Tirol en Friuli. De inschrijving erkent zowel het landschap, met zijn verticale kalkwanden en het rozerode licht bij zonsopkomst en zonsondergang, als de geologische waarde.
Het Veneto-deel begint bij Belluno. Direct ten noorden van de stad ligt het Parco Nazionale delle Dolomiti Bellunesi. Verder naar het noorden liggen de Pelmo, de Civetta, de Marmolada en de bergen rond Cortina d’Ampezzo. De Tre Cime di Lavaredo liggen op de grens met Zuid-Tirol. Een overzicht van de bergen en dalen in dit deel van de regio vind je in het artikel over de provincie Belluno.
Een route door Veneto is ook een route door verschillende keukens. Aan het Gardameer staan meervis en olijfolie op tafel. In Verona zijn dat risotto met Amarone en bollito misto met pearà-saus, en in Vicenza baccalà alla vicentina, gedroogde kabeljauw die urenlang in melk wordt gestoofd en met polenta wordt geserveerd. Padua is de stad van de bigoli met eendenragù, en Venetië die van de cicchetti, de kleine hapjes bij een glas wijn in de bacari.
In de Prosecco-heuvels drink je de wijn waar de route naar vernoemd is, bij voorkeur bij de producent zelf. In de bergen wordt de keuken stevig, met polenta, wild, de kaas Piave en casunziei, ravioli met rode biet.
Praktische informatie
De volledige route, van Peschiera del Garda tot Belluno, is ongeveer 320 kilometer. Met een uitstap naar Cortina d’Ampezzo wordt dat ruim 400. Het rijden zelf kost een dag, maar om alle negen werelderfgoederen recht te doen, reken je op tien tot veertien dagen. Wie minder tijd heeft, kiest voor het westelijke deel (Peschiera, Verona, Vicenza, Padua, Venetië) in een week, en bewaart de Prosecco-heuvels en de Dolomieten voor een volgende reis.
De route is ook in omgekeerde richting te rijden, bijvoorbeeld met Venetië als aankomstpunt per vliegtuig. De luchthavens van Verona, Venetië en Treviso liggen alle drie langs de route.
Een auto is nodig voor de villa’s van Palladio, de Prosecco-heuvels en de Dolomieten. Verona, Vicenza, Padua en Venetië liggen aan dezelfde spoorlijn en zijn ook per trein te bezoeken. Vrijwel alle historische centra zijn ZTL’s met cameratoezicht, dus parkeer aan de rand.
Voor de steden en de wijnheuvels zijn het voorjaar en het najaar het aangenaamst. Voor de Dolomieten zijn juni tot en met september de beste maanden, want dan zijn de passen open en de berghutten bemand.
Overnachten langs de route
De route leent zich voor vier of vijf uitvalsbases. Aan het Gardameer of in Verona verken je Peschiera en Verona. Vicenza of Padua dienen voor de villa’s, de botanische tuin en de fresco’s. Mestre of Venetië zelf is de basis voor de lagune, een agriturismo in de Prosecco-heuvels voor de wijnroute, en Belluno of Cortina voor de Dolomieten. Wie per etappe overnacht, hoeft niet elke dag uit te pakken. Twee of drie nachten op dezelfde plek maken de reis rustiger.
Veelgestelde vragen over een UNESCO-roadtrip door Veneto
Hoeveel UNESCO-werelderfgoederen liggen er in Veneto? Negen inschrijvingen liggen geheel of gedeeltelijk in Veneto. Het gaat om Venetië en de lagune, Verona, Vicenza met de villa’s van Palladio, de botanische tuin van Padua, de fresco-cycli van Padua, de Prosecco-heuvels van Conegliano en Valdobbiadene, en de Dolomieten. Daarnaast zijn er twee gedeelde inschrijvingen: de prehistorische paalwoningen rond de Alpen en de Venetiaanse verdedigingswerken, met Peschiera del Garda als Veneto-locatie.
Hoeveel dagen heb je nodig voor deze route? Om alle negen werelderfgoederen met enige rust te bezoeken, reken je op tien tot veertien dagen. Venetië en Padua vragen elk minstens twee dagen, en voor de Dolomieten heb je zeker twee of drie dagen nodig. Met een week zie je het westelijke deel, van Peschiera tot Venetië.
Is een auto noodzakelijk? Voor een groot deel van de route wel. De villa’s van Palladio, de Prosecco-heuvels en de Dolomieten liggen buiten het spoornet en zijn met het openbaar vervoer lastig te bereiken. Verona, Vicenza, Padua en Venetië zijn wel goed per trein met elkaar verbonden. Een combinatie is mogelijk: eerst de steden per trein, daarna een huurauto voor de heuvels en de bergen.
Kun je deze route combineren met andere regio’s? Veneto grenst aan Lombardije, Trentino-Zuid-Tirol, Friuli-Venezia Giulia en Emilia-Romagna, en de route sluit aan op werelderfgoed in al die regio’s. Vanaf Peschiera is Mantua, met zijn eigen UNESCO-inschrijving, op drie kwartier rijden. Vanuit de Dolomieten rijd je door naar Zuid-Tirol, en vanaf Venetië naar Palmanova en Aquileia in Friuli.
Zijn de Prosecco-heuvels ook buiten de oogsttijd de moeite waard? Ja. Het landschap met de steile wijngaarden en kleine dorpen is het hele jaar door te zien, en de meeste wijnhuizen ontvangen bezoekers ook buiten het oogstseizoen. In het voorjaar zijn de heuvels groen en rustig. Wandel- en fietsroutes lopen tussen de wijngaarden, en in de herfst kleuren de ranken geel en rood.
Geen Italiaanse regio heeft op zo’n klein oppervlak zoveel werelderfgoed als de regio Veneto. Negen inschrijvingen op de UNESCO-lijst liggen geheel of gedeeltelijk binnen de regio. Het gaat om een lagunestad, twee kunststeden, een botanische tuin, een fresco-cyclus, een wijnlandschap en een bergmassief, aangevuld met twee inschrijvingen die meerdere landen delen: prehistorische paalwoningen en Venetiaanse vestingwerken.
Samen vertellen ze de geschiedenis van de regio, van de eerste bewoners aan de oevers van meren tot de Republiek Venetië en het landschap dat de wijnboeren vormden. Deze autoroute verbindt ze in een logische volgorde. Hij begint aan het Gardameer, loopt oostwaarts door de vlakte naar Venetië en eindigt in de Dolomieten.
Inhoudsopgave
1. Peschiera del Garda: vestingwerken en paalwoningen
De route begint aan de zuidpunt van het Gardameer, in Peschiera del Garda. Het stadje ligt op een eiland dat door grachten en de uitstroom van de Mincio wordt omsloten. Het wordt omringd door een vijfhoekige vesting die de Republiek Venetië in de zestiende eeuw liet bouwen en die de Oostenrijkers later versterkten.
Sinds 2017 staat de vesting als onderdeel van De Venetiaanse verdedigingswerken van de zestiende en zeventiende eeuw op de UNESCO-lijst. Dat is een gezamenlijke inschrijving van Italië, Kroatië en Montenegro. In Italië horen daar naast Peschiera ook de stadsmuren van Bergamo in Lombardije en de stervormige vestingstad Palmanova in Friuli bij.
Peschiera is ook een van de Veneto-locaties van een tweede, minder zichtbare inschrijving: Prehistorische paalwoningen rond de Alpen, sinds 2011 op de lijst. Het gaat om 111 vindplaatsen in zes landen. Daar stonden tussen ongeveer 5000 en 500 voor Christus nederzettingen op palen aan de oevers van meren en moerassen. Boven de grond is er weinig van te zien, want de resten liggen onder water of in de bodem. Het is vooral het verhaal van de plek dat telt.
2. Verona (30 km, 30 minuten)
Van Peschiera is het een halfuur naar Verona, sinds 2000 op de UNESCO-lijst als voorbeeld van een stad die zich over tweeduizend jaar heeft ontwikkeld zonder haar eerdere lagen te verliezen. De Romeinse Arena, het Teatro Romano en de Ponte Pietra staan naast de middeleeuwse pleinen en de grafmonumenten van de Scaligeri. Daarbij komen de Venetiaanse stadspoorten en de Oostenrijkse forten uit de negentiende eeuw.
Het historische centrum is in een dag te voet te verkennen, van Piazza Bra langs Piazza delle Erbe naar Castelvecchio en de basiliek van San Zeno. In de zomer vult het operafestival de Arena elke avond met duizenden toeschouwers.
3. Vicenza en de villa’s van Palladio (55 km, 45 minuten)
Oostwaarts, via de A4, ligt Vicenza, de stad van Andrea Palladio. De architect bouwde er in de zestiende eeuw een reeks palazzi en openbare gebouwen die de stad een eigen gezicht gaven. Voorbeelden zijn de Basilica Palladiana op Piazza dei Signori en het Teatro Olimpico, het oudste overdekte theater van Europa, met een vast houten decor van straten in perspectief.
Bekijk de selectie
De UNESCO-inschrijving uit 1994 werd in 1996 uitgebreid met 24 villa’s die Palladio in het Venetiaanse binnenland ontwierp. De bekendste is Villa La Rotonda, op een heuvel net buiten Vicenza. Andere liggen verspreid over de regio, zoals Villa Barbaro in Maser, bij Asolo, en Villa Foscari aan de Brenta. Meer over deze landhuizen lees je in het artikel over de villa’s van Palladio.
4. Padua: de botanische tuin en de fresco’s (35 km, 30 minuten)
Padua heeft twee inschrijvingen. De eerste, uit 1997, is de Orto Botanico, gesticht in 1545 voor de studie van geneeskrachtige planten. Het is de oudste academische botanische tuin ter wereld die nog op zijn oorspronkelijke plek ligt, met nog altijd de ronde indeling uit de Renaissance. De oudste plant is een dwergpalm uit 1585, die bekend werd als de palm van Goethe nadat de dichter hem tijdens zijn Italiaanse reis beschreef. Moderne kassen tonen planten uit verschillende klimaatzones.
De tweede inschrijving, uit 2021, heet Padova Urbs picta, Padua de beschilderde stad. Het gaat om de veertiende-eeuwse fresco-cycli in acht gebouwen in het centrum. De bekendste is de Scrovegni-kapel, die Giotto tussen 1303 en 1305 beschilderde. Daarbij horen ook de fresco’s in het Palazzo della Ragione, de doopkapel van de Duomo, de kerk van de Eremitani en kapellen in de Basilica del Santo. Samen laten ze zien hoe Giotto en zijn opvolgers in Padua een nieuwe manier van schilderen ontwikkelden. Voor de Scrovegni-kapel moet je vooraf een tijdslot reserveren.
Wie een halve dag extra heeft, rijdt twintig minuten zuidwaarts naar de Colli Euganei. Bij het dorp Arquà Petrarca ligt het Laghetto della Costa, een klein meer dat bij de inschrijving van de prehistorische paalwoningen hoort.
5. Venetië en de lagune (40 km, 40 minuten)
Van Padua is het veertig minuten naar de brug over de lagune. Venetië staat sinds 1987 op de UNESCO-lijst. De inschrijving betreft niet alleen de stad, maar de hele lagune. Het is een landschap van eilanden, zandbanken, kwelders en viskwekerijen, dat eeuwenlang door de Venetianen zelf is gevormd en beschermd.
Naast San Marco, de Rialto en de palazzi aan het Canal Grande laat de lagune een ander Venetië zien. Op Torcello staat de kathedraal van de eerste nederzetting, met Byzantijnse mozaïeken, en Burano is het eiland van de vissers en het kantwerk. Beide passen in een dagtocht naar Murano, Burano en Torcello. Laat de auto in Mestre of op Piazzale Roma staan, want Venetië is autovrij.
6. De Prosecco-heuvels van Conegliano en Valdobbiadene (60 km, 50 minuten)
Vanuit Venetië rijd je noordwaarts naar de voet van de Alpen. Tussen Conegliano en Valdobbiadene liggen de Prosecco-heuvels, sinds 2019 op de UNESCO-lijst. Het is geen monument dat is ingeschreven, maar een cultuurlandschap. De hellingen zijn hier zo steil dat de wijnboeren al eeuwen werken met ciglioni, smalle terrassen van grasbermen in plaats van muren, en een lappendeken van kleine wijngaarden tussen bossen en dorpen.
De Strada del Prosecco verbindt Conegliano en Valdobbiadene over de heuvelruggen. Onderweg liggen wijnhuizen die bezoekers ontvangen. In september en oktober wordt er geoogst en is het er het drukst.
7. De Dolomieten (60 km naar Belluno, ongeveer een uur)
Ten noorden van de Prosecco-heuvels beginnen de bergen. De Dolomieten staan sinds 2009 als geheel op de UNESCO-lijst, verdeeld over negen berggroepen in Veneto, Trentino, Zuid-Tirol en Friuli. De inschrijving erkent zowel het landschap, met zijn verticale kalkwanden en het rozerode licht bij zonsopkomst en zonsondergang, als de geologische waarde.
Het Veneto-deel begint bij Belluno. Direct ten noorden van de stad ligt het Parco Nazionale delle Dolomiti Bellunesi. Verder naar het noorden liggen de Pelmo, de Civetta, de Marmolada en de bergen rond Cortina d’Ampezzo. De Tre Cime di Lavaredo liggen op de grens met Zuid-Tirol. Een overzicht van de bergen en dalen in dit deel van de regio vind je in het artikel over de provincie Belluno.
Gastronomie onderweg
Een route door Veneto is ook een route door verschillende keukens. Aan het Gardameer staan meervis en olijfolie op tafel. In Verona zijn dat risotto met Amarone en bollito misto met pearà-saus, en in Vicenza baccalà alla vicentina, gedroogde kabeljauw die urenlang in melk wordt gestoofd en met polenta wordt geserveerd. Padua is de stad van de bigoli met eendenragù, en Venetië die van de cicchetti, de kleine hapjes bij een glas wijn in de bacari.
In de Prosecco-heuvels drink je de wijn waar de route naar vernoemd is, bij voorkeur bij de producent zelf. In de bergen wordt de keuken stevig, met polenta, wild, de kaas Piave en casunziei, ravioli met rode biet.
Praktische informatie
De volledige route, van Peschiera del Garda tot Belluno, is ongeveer 320 kilometer. Met een uitstap naar Cortina d’Ampezzo wordt dat ruim 400. Het rijden zelf kost een dag, maar om alle negen werelderfgoederen recht te doen, reken je op tien tot veertien dagen. Wie minder tijd heeft, kiest voor het westelijke deel (Peschiera, Verona, Vicenza, Padua, Venetië) in een week, en bewaart de Prosecco-heuvels en de Dolomieten voor een volgende reis.
De route is ook in omgekeerde richting te rijden, bijvoorbeeld met Venetië als aankomstpunt per vliegtuig. De luchthavens van Verona, Venetië en Treviso liggen alle drie langs de route.
Een auto is nodig voor de villa’s van Palladio, de Prosecco-heuvels en de Dolomieten. Verona, Vicenza, Padua en Venetië liggen aan dezelfde spoorlijn en zijn ook per trein te bezoeken. Vrijwel alle historische centra zijn ZTL’s met cameratoezicht, dus parkeer aan de rand.
Voor de steden en de wijnheuvels zijn het voorjaar en het najaar het aangenaamst. Voor de Dolomieten zijn juni tot en met september de beste maanden, want dan zijn de passen open en de berghutten bemand.
Overnachten langs de route
De route leent zich voor vier of vijf uitvalsbases. Aan het Gardameer of in Verona verken je Peschiera en Verona. Vicenza of Padua dienen voor de villa’s, de botanische tuin en de fresco’s. Mestre of Venetië zelf is de basis voor de lagune, een agriturismo in de Prosecco-heuvels voor de wijnroute, en Belluno of Cortina voor de Dolomieten. Wie per etappe overnacht, hoeft niet elke dag uit te pakken. Twee of drie nachten op dezelfde plek maken de reis rustiger.
Veelgestelde vragen over een UNESCO-roadtrip door Veneto
Hoeveel UNESCO-werelderfgoederen liggen er in Veneto?
Negen inschrijvingen liggen geheel of gedeeltelijk in Veneto. Het gaat om Venetië en de lagune, Verona, Vicenza met de villa’s van Palladio, de botanische tuin van Padua, de fresco-cycli van Padua, de Prosecco-heuvels van Conegliano en Valdobbiadene, en de Dolomieten. Daarnaast zijn er twee gedeelde inschrijvingen: de prehistorische paalwoningen rond de Alpen en de Venetiaanse verdedigingswerken, met Peschiera del Garda als Veneto-locatie.
Hoeveel dagen heb je nodig voor deze route?
Om alle negen werelderfgoederen met enige rust te bezoeken, reken je op tien tot veertien dagen. Venetië en Padua vragen elk minstens twee dagen, en voor de Dolomieten heb je zeker twee of drie dagen nodig. Met een week zie je het westelijke deel, van Peschiera tot Venetië.
Is een auto noodzakelijk?
Voor een groot deel van de route wel. De villa’s van Palladio, de Prosecco-heuvels en de Dolomieten liggen buiten het spoornet en zijn met het openbaar vervoer lastig te bereiken. Verona, Vicenza, Padua en Venetië zijn wel goed per trein met elkaar verbonden. Een combinatie is mogelijk: eerst de steden per trein, daarna een huurauto voor de heuvels en de bergen.
Kun je deze route combineren met andere regio’s?
Veneto grenst aan Lombardije, Trentino-Zuid-Tirol, Friuli-Venezia Giulia en Emilia-Romagna, en de route sluit aan op werelderfgoed in al die regio’s. Vanaf Peschiera is Mantua, met zijn eigen UNESCO-inschrijving, op drie kwartier rijden. Vanuit de Dolomieten rijd je door naar Zuid-Tirol, en vanaf Venetië naar Palmanova en Aquileia in Friuli.
Zijn de Prosecco-heuvels ook buiten de oogsttijd de moeite waard?
Ja. Het landschap met de steile wijngaarden en kleine dorpen is het hele jaar door te zien, en de meeste wijnhuizen ontvangen bezoekers ook buiten het oogstseizoen. In het voorjaar zijn de heuvels groen en rustig. Wandel- en fietsroutes lopen tussen de wijngaarden, en in de herfst kleuren de ranken geel en rood.